***** سینه زنی (سنگین )
یا ابوفاضل(ع) مدد (4)
ای علمدار، باردیگر ، توعلم زن سوی خیمه ، دست دشمن ، توقلم زن
من ابوفاضلم (ع) - هیئتی کاملم – یاابوفاضل (ع)
یا ابوفاضل(ع) مدد (4)
دلبرمن ، توگلخونه ، یک گل یاس نام این گل،باشدوهم ، اسم عباس (ع)
دلبرودلدارمن – ای توکاروبارمن –یاابوفاضل (ع)
یا ابوفاضل(ع) مدد
کی شوداز ،دل تنگم، عقده بگشائی هیئت ما، راکنی تو ، کربلائی
توگل زهرائی (س) – عقده را بگشائی – یاابوفاضل (ع)
یا ابوفاضل(ع) مدد
ای برادر، توبیاو ، بین حسین(ع)را بی تومیدان ، کرده خاموش،شوروشین را
که حسین (ع) گویدبرادر- تومرواین جان مادر – یا ابوفاضل (ع)
یا ابوفاضل(ع) مدد
درخرابه ،که رقیه (س) ،گویدعمو بررخ من ، بی بهانه ، می زد عدو
می زنداو تازیانه – می زنداو بی بهانه –یاابوفاضل (ع)
یا ابوفاضل(ع) مدد
*****
جوادالائمه (ع)
چون رسیدم بردرباب المراد برلبم دائم بودذکرجواد(ع)
یاجواد دستم بگیراز مرحمت سائلم من سائل یک درهمت
ای وجودت سرتاپاهست کرم شکرحق راهم دادی درحرم
یک قسم دارم بجان مادرت دست خالی برمگردان از درت
من جوانم ای جوان فاطمه(س) دل بردیدم آقامن از همه
ازدل من توفقط داری خبر جان زهرامادرت بنمانظر
صدهزارحرف نگفته دردلت من بمیرم همسرت شدقاتلت
درمیان حجره ای و تشنه کام جسم پاکت زیرآفتاب ،لب بام
سرمه چشمم بودخاک درت شدزکینه پاره پاره جگرت
الوداع ای نورچشم عالمین الوداع ای امام کاظمین
*******(شور)
دل عاشق
عمریه به شور وشینم عاشق ذکر حسینم (ع)
میشه یک شب ببینم توی بین الحرمینم
دل من غمگین وزاره آروم و قرار نداره
باتووروضه هات ارباب پائیز من بهاره
آروم دل زارمنی – یارمنی – کارمنی – به همه گفتم اعتبارمنی
توعالم نگارمنی – یارمنی – کارمنی –به همه گفتم افتخارمنی
حسین (ع) ثارا... ثارا... ثارا...(ع)
اینه آقا که جنونم فقط ذکر تو بخونم
هجر کربلات ای آقا عاقبت می گیره جونم
بگیرامشب آقا دستم از می عشق تو مستم
براتو پارس می کنم من سگ خونه تو هستم
اسیرزلف سیاهتم – فدایتم – گدایتم – سینه زن راه کربلایتم
از عشق تو دربه درم – پرپرم – دلبرم – توئی شاه منو من نوکرم
حسین (ع) ثارا... ثارا... ثارا...(ع)
پابزاریه شب روسرم یا حسین(ع) توئی دلبرم
جون نمی دم تاکه آقا ببری منو تا حرم
ببین آقا دلم خونه تا توئی لیلا مجنونه
عشق من سینه زدنٍ میون زینبیونه (س)
توآسمون تومهتابمی –خوابمی- تابمی –به همه گفتم اربابمی
توراه عشق توراهمی –آهمی-ماهمی – بخداحسین(ع)توشاهمی
حسین (ع) ثارا... ثارا... ثارا...(ع)
*********(شور)
مجنونم
غم دوری تو-زده آتیش بجونم بخدا دورازتو-نمی تونم بمونم
مجنونم-دلخونم رحمی بر حالم کن ، جوونم
ثارا...(ع)3
آقادلخوشم من – به توورضه هات دارم من می میرم- ارغم کربلات
دریابم –بی خوابم - ازغم ضریح ، اربابم
ثارا...(ع)3
دل توشکستم –می دونم من بدم لحظه مرگ آقا-ذکرتواشهدم
من بدم-آمدم حک کنید نامش بر، لحدم
ثارا...(ع)3
بعضی روزامولا –غم می گیره دلم توروجان زهرا(س)-حل نمامشکلم
بیمارم –دلدارم باهجرت نده تو ، آزارم
ثارا...(ع)3
ذکرتوبرلبم-ای امیرعالمین آرزومه دفن بشم-توی بین الحرمین
امیرم-اسیرم بادست خودبزن ، زنجیرم
ثارا...(ع)3
*******
امام حسین(ع) (روضه )
بعدتوبه خیمه های ماجسارت کردند تمام خیمه های ماراکه غارت کردند
تاکه نامحرمان به بزم حرام مارادیدند به غربت واسارت مامی خندیدند
آن طرف به دست مردی دیدم انگشترت این طرف میان تشت طلابودسرت
به گوش دخترشامی گوشواره خواهرم به روی نیز ها می دیدم سربرادرم
تمام اینها یک طرف،ولی مردم ازبس به زیرتازیانه هاکتک خوردم
کسی رحم نکردبه اشک وآه وگریه های ما دختری داشت صدقه می داد برای ما
مگرنگفتی صدقه برماحرام است پدرجان گمانم که دیگرکارماتمام است پدرجان
شنیدم میان گودال از کمرت به غارت بردند انگشتروبریدندسرت
تمام اینهاراکه گفتم پدرجان فدای سرت ازکوفه تاشام مراکشت غمهای خواهرت
زبعدتوبیچاره ودربه درشداو هرجاکه مرامی زدندسپرشداو
ای که جان عالم پدرجان به فدایت کمی از خاطراتم رابگویم من برایت
زمانی که باعمه جانم می شدم تنها نمی دانم چرابه زیرلب می گفت زهرا(س)
به زیرلب می گفت عزیزدل برادرم چقدرتوهستی شبیه زهرا(س)مادرم
****(سینه زنی سنگین)
امام حسین (ع)ورمضان(سنگین)
به تودل دادم من-به پات افتادم من یه نگاه کن آقا-که نوکرزادم من
مجنونم – آقادرراه تو می خونم – من درپناه تو
می گیرم- الامان من النار آقاجون-بااشک وآه تو
ثارا... یااباعبدا...(4)
رحمی کن آقاجون –دلم رونسوزون دوست دارم بمیرم-توی زینبیون(س)
بمیرم- آقابرای تو جان من - بشه فدای تو
یاکه من- دفن بشم یه روزی یامولا- توکربلای تو
ثارا... یااباعبدا...(4)
آقازیرپرچم –میشه بیام حرم یابمیرم من تو- هیئت ،زیرعلم
بعضی ها- یه چیزاشنیدند بعضی هام –کربلات ندیدند
چی میشه-باذکریاحیدر(ع) ببینند-به حرم رسیدند
ثارا... یااباعبدا...(4)
آقاشدرمضان-می گم از دل وجان قبول کن از نوکر-توبه والامان
رمضان –ماه یارب یارب دراین ماه –نزنم آب برلب
بایاد- لب خشک ارباب بایاد – تشنگی زینب(س)
ثارا... یااباعبدا...(4)
****** سینه زنی تک
سینه زنی رمضان (تک)
ملائک جارمی زنندماه خداست اونی که کرده گنه بگه کجاست
تاخداباکرم وبخشش خود بگه این بنده زآتیشم رهاست
ماه جود ودعاست –یاا.. یاا...
ماه بخشش خداست – یاا... یاا...
ماه بخشش گناه – یاا... یاا...
بی پناه ای پناه- یاا... یاا...
یاا... یاا...(4)
دوباره ذکرلبم تابه سحر یاامیرالمومنین یاحیدر(ع)
تورو جان مولا یاا.... از گناهم امشب درگذر
باگنه درگیرم –یاا... یاا...
ازخودم من سیرم-یاا... یاا..
دستموبگیرتو-یاا... یاا...
که دارم می میرم –یاا... یاا...
یاا... یاا...(4)
رمضان آمد وماه قرآن می خونم دائماًازدل وجان
کوربشه اونکه می خوادنباشه ذکرحیدر(ع) امیرالمومنان(ع)
ذکرروزه داریم –یاحیدر(ع)یاحیدر(ع)
توشب زنده داریم - یاحیدر(ع)یاحیدر(ع)
برگه برات من - یاحیدر(ع)یاحیدر(ع)
کشتی نجان من- یاحیدر(ع)یاحیدر(ع)
یاحیدر(ع)یاحیدر(ع)4
رمضان دلم به شورو شینه تشنگیم فقط براحسینه(ع)
چی میشه ببینم یک افطار دل تو بین الحرمینه
ذکرمن ذکرحرم – یاحسین (ع) یاحسین (ع)
اربابم شاه کرم - یاحسین (ع) یاحسین (ع)
بزارعالم بدونن- یاحسین (ع) یاحسین (ع)
براتودربه درم- یاحسین (ع) یاحسین (ع)
یاحسین (ع) یاحسین (ع)
*****
شهادت امام صادق (ع)
سلام من به اولادحضرت حیدر(ع)****سلام من به غربت بقیع وزهرای (س)اطهر
سلام من به کشته زهر جفا ****سلام من به امام ششم حضرت جعفر
به غریبی که میان بستر می سوخت **** به خود می لرزید و می گفت مادر
پروانه وار به گردشمع رویش **** کودکانش می گشتندبه دوربستر
زهرجفا نفسش راگرفته اما **** غربتش می بارید از خون جگر
اوبرای غربت بعدخویش می گریست****ولی فرزندش برای غربت پدر
آنکه مکتبش زبان زد عالم بود **** آن می کشیدواشک می ریخت از بصر
دست توسل بزن به درگه او **** که دست خالی کسی نرودازین در
*****
شعرشب دامای
شعرذیل به مناسبت عروسی اکبرنیکنام سروده شده (روحانی)
شکرحق که سروسامانم دادی می زنم امشب زشوق برطبل شادی
سنت حق رابجاآورده ام من صلوات است ذکر شب دامادی
-----
سنت حق ازدواج،مایه برکات است برپایه پیوند گل وشاخه نبات است
چون داماد ما حیدری (ع)هست ذکرشب دامادی اوهم صلوات است
------
کیستم من دامادم،نام من اکبر که لباس دامادی امشب دارم دربر
می زنم امشب از می واز جام نام من نیک و رسم من نیکنام
گرکه می خواهیدفکرحال من دامادکنید یاکه امشب من دامادراشادکنید
باجیب پربه محفل مابیائید کمتربخورید وغذا میل نمائید
شوخی کردم اگرمی خواهی بدی برمن برات
برای خوشبختی من بفرست صلوت
کیستم من اکبرم،شب دامادی من شد شب وصل ولحظه شادی من شد
من که شادیم به انتهاست شغل من تبلیغ دین خداست
گرحقوقم ناچیز وکم است خوشحالم که دلم فارق از غم است
من که دل رابه دریازدم وبی پروایم فکرصف شیرونان وکوپن فردایم
بدترازاین صف ،قیمت نان است عزیز ای وای چه بگویم طلاهم گران است عزیز
می خواهم بزنم امشب به داماد ضدحالی بیچاره چرا زن گرفتی باجیب خالی
مزاح بود ناراحت مشواز حرف مفتم چون من مزه این راچشیدم بگفتم
هرکه خواهدبرسرم ریزدنقل ونبات بهرخوشبختی من بفرستد صلوت
گرچه ازدواج سنت است اوداردثواب یک سوال ازتودارم بده جواب
توکه امشب مجلس خویش برپاکرده ای برگوبرمن آیا فکرفردا کرده ای
بی خیال ، دنیاهمین است غم مخور رسم دنیااینچنین است غم مخور
این زن است که می سازدشوهرش حق گفته اوپوشش مرداست دربرش
****
اشعارمحرم به تفکیک هرشب (10شب)
****
شب اول (مسلم(ع))
اشعارمسلم بن عقیل(ع)
شکرلله بازمن میهمان محرمم نوکر درگه پادشاه عالمم
خون دل خوردم تاامروزکه مشکی پوشم بارعشقش تاابدمی کشم بردوشم
شدمحرم ماه زینب،ماه خون انا لله و انا الیه راجعون
پرچم وبیرق وروضه هیئت گریه هاواشک های مردی درغربت
درحسینیه ها شدعلم برپا عشق مولاتاابددردلم هرجا
عشق مولاست که باز قصه دارم می کند قصه زینب(س)وکودکان بی قرارم می کند
درمحرم بودکه ما آدم شدیم نوکردرگه شاه دو عالم شدیم
****
امیدحسینم که عازم راهی خطیرم
منتخب دست اربابم به عنوان سفیرم
نامه دادندکوفیان برای توبیا
بیاکه جان راکنیم فدای توبیا
رسیدم به کوفه ومیان ازدحام مردم
به شوق دین حسین(ع)گشته ام گم
آنانکه مارابه این شهردعوت کردند
همگی آن روزبامن بیعت کردند
ولی افسوس مردم این دیاربی وفایند
همگی اهل دروغ ومکروریایند
به وقت نماز مغرب درموج ازدحام
رفتندومهلت ندادندنمازم شودتمام
اینان که اجابت کردندبیعتم
برای یک شب نکرد ند دعوتم
کوچه گردم ومیان کوچه ها می گویم
ای نسیم پیامم برسان به پسرعمویم
بگو که مردم کوفه وفاندارندنیا
ازشماومادرت حیاندارندنیا
هرکه دیدم مشغول کاریست درشهر
هی بهم می گویند نیزه سازیدبیشتر
دختران سنگ هارامی بردندپشت بام
پسران نیزه می سازندباشوق تمام
پیرمردهامشغول تیزکردن شمشیر
پیرزن هامشغول ساختن تیر
عده ای دارندباشورو حال
برسرراهت می کنندگودال
خبریست دراین شهرکوفه میا
دلشوره هایم شده بیشترکوفه میار
به فدایت کودکانم ،فرزندان خواهرت
اگرمی توانی نیاور همره خوداصغرت
مردم این شهرحیاندارندنیا
به عهدوپیمان خودوفاندارندمیار
میاکوفه که اکبر(ع) نوجوان است
علی اصغرت(ع)شیرین زبان است
میاکوفه که زینب(س) خارگردد
اسیرفرقه کفار گردد
میان کوچه های تنگ وتاریک
غروب عمرمسلم گشته نزدیک
به وقت نماز همه پشت سرم
ولی بعداز آن کسی نبوددوروبرم
به جرم اینکه یارپسر زهرایم(س)
بسته اند باطباب دستهایم
زدارالعماره می بینم سیاهی لشکرت
به گوش من می رسدگریه اصغرت(ع)
به جزطوعه درین شهرمردی نبود
تنهااگرمرامی کشتنددردی نبود
این مردمی که من کردم ملاقات
به دختران خویش می دادندوعده سوغات
بارانی از اشک می بارم به روی دارالعماره
میان قتله گاهم به راهت می کنم نظاره
میابه کوفه که سفیرت تنهاست
از دورقامت رشیدعلمدارت پیداست
این مردمی که من دیدم خناس هستند
یتیمانش نمک نشناس هستند
****(سینه زنی –تک )
مسلم (ع)
سفیرحسینم(ع)-غریب وتنها
میون این شهر- اسیرغم ها
مردم کوفه –نامردوپستند
حسین(ع)میاکه-عهدوشکتند
تالحظه آخرمی گم (میابه کوفه 2)
ای امیر لشکرمی گم (میابه کوفه2)
ای امیر لشکرمی گم(میابه کوفه2)
برای اصغر(ع)می گم(میابه کوفه2)
برای خواهرمی گم (میابه کوفه 2)
میابه کوفه4
به غیرطوعه – یاری ندارم
به غیرگریه – کاری ندارم
میان کوچه –تشنه آبم
یادتوارباب-گرفته خوابم
می بینم که غریب وتنهائی(میابه کوفه2)
توقتلگه کنارزهرائی(س) (میابه کوفه2)
خواب می بینم رونیزهائی (میابه کوفه2)
میابه کوفه4
ببرپیامم – نسیم صحرا
رسان به دست- حسین(ع)زهرا(س)
بگوکه ازاین-دیارحذرکن
هرجابه غیراز-کوفه سفرکن
منتظرندباتیغ وخنجر(میابه کوفه2)
وفاندارند مردم این شهر(میابه کوفه2)
به عهدشون وفانکردند(میابه کوفه2)
از پیمبر(ص)حیانکردند(میابه کوفه2)
میابه کوفه4
دارالعماره –شدقتلگاهم
تادم آخر- من چشم به راهم
نیاکه جونم-رسیده برلب
تمام قصه م- برای زینب(س)
از کوفه تو خبرنداری(میابه کوفه2)
رقیه(س)رو باخودنیاری(میابه کوفه2)
ششماهه روباخودنیاری (میابه کوفه2)
میابه کوفه 4
****(شعرسینه زنی سنگین)
سینه زنی سنگین مسلم(ع)
کوفه میا کوفه میا-4
ای شاه کل عالمین-ارباب من مولاحسین(ع)
توروبجان مرتضا(ع)-کوفه میاکوفه میا
توشهرکوفه همگی بیعت شکستند
برای جنگ باشمامنتظرهستند
این مردمی که من دیدم حیاندارند
عهدشون وشکستن وخیلی پستند
کوفه میا کوفه میا-4
توروبخاطرزینب(س)-ازکوفیان حذرنما
بجانب دیگه بور-حذرازین سفرنما
سفیرتو ،توشهرکوفه تنهاست
توکوچه ها ذکرلبش یازهراست (س)
به روی دارالعماره می گم من
کوفه میا،کوفی بی شرم وحیاست
کوفه میا کوفه میا-4
منم آقااسیرتو-پابندم ومن گیرتو
میابه کوفه ای حسین(ع) – تنهاشده سفیرتو
به روی دارالعماره بی سرشدم
افتادم وچوغنچه ای پرپرشدم
میان کوچه های غمبار کوفه
برس به دادم که بی یاورشدم
کوفه میا کوفه میا-4
تواین چندروزه آقاجان-دلم شده براتوتنگ
کوفه میاکوفه میا-جمع کردندآقاخیلی سنگ
این کوفیان بددهنند-بمامی گن چه ناسزا
توروبجان فاطمه(س) کوفه میاکوفه میا
هرکی رودیدم آقاجون به من می داددشنام
یه عده ای سنگ می زدندبه سمتم ازپشت بام
به عهدشون وفانکردند مردم کوفه
کوفه نیااینه حسین(ع)ذکرلب من مدام
کوفه میا کوفه میا-4
عمریه توزینبیون(س)-می خونم که ای آقاجون
توروبجان مادرت-به کربلامون برسون
دارم می میرم ندیدم-حریم باصفای تو
میشه ببینم رسیدم-یه روزبه کربلای تو
تابه ابدهستم آقا من زیردین
فقط می گم ارباب من هست حسین(ع)
میشه یک باربارفقاسینه زنم
توکربلامیون بین الحر مین
کوفه میا کوفه میا-4
****(شعرسینه زنی شور)
سینه زنی شور(مسلم (ع))
میابه کوفه پسرعمو-نقشه کشیده برات عدو
خنجراشون وتیزکردند- برا بردیدن گلو
کوفه –دیارمحنت
کوفه – سرتاسرغربت
کوفه-ای بی محبت
کوفه – طلوع غم هاست
کوفه –مردی که تنهاست
کوفه – به فکرآقاست
کوفه نیا(حسین جان 3)
کوفی وفا(ندارد 3)
کوفی بی مروت(مروت3)
شرم وحیا(ندارد3)
کوفه نیاحسین (ع)حان4
هرکی رودیدم تواین شهر
جمع کرده نیزه بیشتر
اگه میشه نیار تو
باخودعلی اصغر(ع)
کوفه – دیارغربت
کوفه- شکسته حرمت
کوفه –ای بی مروت
کوفه-وفانداره
کوفه –حیانداره
کوفه-صفانداره
کوفه نیا(حسین جان 3)
کوفی وفا(ندارد 3)
کوفی بی مروت(مروت3)
شرم وحیا(ندارد3)
کوفه نیاحسین (ع)حان4
اینان همانان که-آتیش به خانه زدن
پیش بابات مادرتو-باتازیانه زدن
کوفه – غربت می باره
کوفه –حیانداره
کوفه – صفانداره
کوفه –شمشیرخنجر
کوفه-امام بی سر
کوفه-گریه اصغر(ع)
کوفه نیا(حسین جان 3)
کوفی وفا(ندارد 3)
کوفی بی مروت(مروت3)
شرم وحیا(ندارد3)
کوفه نیاحسین (ع)حان4
تشنه بودم ندادندآبم
ازقصه تومن کبابم
روی دارالعماره آقا
دائم فکرطفل ربابم
کوفه –شده خنجر
کوفه –نیاری اصغر(ع)
که او-می گرده بی سر
کوفه نیا(حسین جان 3)
کوفی وفا(ندارد 3)
کوفی بی مروت(مروت3)
شرم وحیا(ندارد3)
کوفه نیاحسین (ع)حان4
سروده شاعرومداح اهل بیت برادرحاج مهدی جهان میهن(علمدار)
