شعرطنزاستادروانشناسی

سالهاست که اینجاگرفتارم ،استاد               چاره ای جزاین ندارم ،استاد

بشنو حرف دل این خسته عاشق                  کاری سراغ داری ،بیکارم استاد

ازبس که دادم شهریه های سنگین              از خودمواین دانشگاه بیزارم،استاد

راستش این شش واحداضافی هم             بدجوربهم ریخته افکارم ،استاد

ازتاریکی وارتفاع وهواپیمامی ترسم           برای همین شب هابیدارم ،استاد

حال خوشی ندارم وبی تابم   من                   نمی بینی رفته رنگ از رخسارم،استاد

راستی شماکه استادرواشناسی هستی               به من بگو نکنه بیمارم ،استاد

درس آخرست ونمره بده برما                      رحمی کن به دل خسته وزارم،استاد

گفتی سخت نمی گیری امتحان را               ولی باز همن من بی قرارم ،استاد

جوان بودم وپیرشدم  اینجا                          انگشت نمای سربازارم ،استاد

تیرخلاصی رابزن وبگوقبولی                        شایداین باشدآخرین دیدارم،استاد

یک کلام نمره می خواهم از شما               چطوری بگم عیال وارم ،استاد

تورابه کی قسم بدهم ای بزرگوار                  تورابخدانده آزارم ،استاد

من جزء عجایب عالمم ،چونکه                  بااین همه نمره داوازده شاهکارم ،استاد

بااین شهریه ثابت چهارصدتومانی                چگونه دست از توبردارم ،استاد

یک سوال دارم اگربودی معلم ادبیات            نمره چندمی دادی به اشعارم ،استاد

برای اینکه اذیتم نکنی درنمره دادن               سلامتی شمارااز خداخواستارم ،استاد

به دل نگیر حرفهای مرا امروز                       از سرخنده ومزاح ست گفتارم ،استاد

می خواستم بیشتربنویسم نشد                        انگاررمقی ندارد خودکارم ،استاد

خودت رابه آن راه نزن می شناسی مرا                  من همان شاعرطنزگو،علمدارم استاد

سروده جهان مهین - بهمن ماه 1393